Dit is dappere Daan
en hij wou naar de maan,
en hij vroeg aan de leeuwerik: HEE!
Vind je goed dat ik even je vleugeltjes leen?
NEE, zei de leeuwerik, NEE

Toen is dappere Daan
naar de lijster gegaan,
en hij riep naar de lijster: ZEG HEE!
Mag ik even, hèèl even je vleugeltjes aan?
NEE, zei de lijster, NEE

Daar kwam dappere Daan
bij het roodborstje aan,
bij het roodborstje ginds in de heg.
Nou, eventjes dan! zei het beestje spontaan.
Maar blijf je vooral niet te lang weg?

Zo kreeg dappere Daan
die twee vleugeltjes aan.
en hij vloog en hij vloog en hij vloog!
Maar toch kwam dat jongetje niet bij de maan,
want de maan was te ver en te hoog.

Zo'n reis valt niet mee!
En hij kwam naar benee
en gaf netjes de vleugels terug.
En het roodborstje pakte ze aan, alle twee
en bond ze weer vast op z'n rug.

Toen is dappere Daan
weer naar huis toe gegaan,
want hij wou naar zijn bedje toe.
Maar het roodborstje moest op de grond blijven staan,
want z'n vleugeltjes waren te moe.

Dat héb je d'r nou van! riep de leeuwerik luid.
Wie leent er dan ook z'n vleugeltjes uit!